Een probleem (of trauma) kan ontstaan door een éénmalige gebeurtenis of door  gebeurtenis(sen) die vaker en/of langduriger aanhouden.

Veel kleine gebeurtenissen verspreid over een kortere of langere tijd, kunnen net zo, of soms zelfs nog traumatischer zijn, dan een enkele gebeurtenis.

Een omgeving waarin niet of nauwelijks liefde of aandacht (door ouders voor elkaar of door ouders naar hun kind) wordt door een kind als zeer onveilig en bedreigend ervaren. Ieder kind past zijn/haar gedrag dan aan. en op latere leeftijd ben je dit allang vergeten (denk je..).

Als je jarenlang hoort dat je "niets waard bent", "er niet naar je geluisterd wordt", "je niets kunt", "je broer(tje) of zus(je) het beter kan" of "je moet luisteren" is de kans groot dat je je gedrag daarop hebt aangepast.

Dit gedrag ga je als normaal beschouwen en zal je gedrag op latere leeftijd onbewust beinvloeden omdat je het altijd zo hebt gedaan . Het voelt het als normaal.

Toch kan er een moment komen waarop je dit gedrag als hinderlijk of beperkend ervaart. Je hebt geen idee waardoor je de dingen doet zoals je ze doet, of juist niet doet, maar je hebt wel de behoefte om 'iets' te gaan veranderen want zo wil je het niet langer..!!!

Hoe ontstaat een bepaald probleem,  emotie of klacht?

Een probleem (of trauma) kan ontstaan door een éénmalige gebeurtenis of door  gebeurtenis(sen) die vaker en/of langduriger aanhouden.

Veel kleine gebeurtenissen verspreid over een kortere of langere tijd, kunnen net zo, of soms zelfs nog traumatischer zijn, dan een enkele gebeurtenis.

Een omgeving waarin niet of nauwelijks liefde of aandacht (door ouders voor elkaar of door ouders naar hun kind) wordt door een kind als zeer onveilig en bedreigend ervaren. Ieder kind past zijn/haar gedrag dan aan. en op latere leeftijd ben je dit allang vergeten (denk je..).

Als je jarenlang hoort dat je "niets waard bent", "er niet naar je geluisterd wordt", "je niets kunt", "je broer(tje) of zus(je) het beter kan" of "je moet luisteren" is de kans groot dat je je gedrag daarop hebt aangepast.

Dit gedrag ga je als normaal beschouwen en zal je gedrag op latere leeftijd onbewust beinvloeden omdat je het altijd zo hebt gedaan . Het voelt het als normaal.

Toch kan er een moment komen waarop je dit gedrag als hinderlijk of beperkend ervaart. Je hebt geen idee waardoor je de dingen doet zoals je ze doet, of juist niet doet, maar je hebt wel de behoefte om 'iets' te gaan veranderen want zo wil je het niet langer..!!!