Waarom zou ik met mijzelf aan de slag willen.....???

Het woord therapie is soms een beladen. Je hebt toch geen therapie nodig, kom op zeg!

Ieder mens heeft een natuurlijk verlangen naar een gelukkig en zinvol leven.  Het liefst hebben we allemaal een leven waarin je lichamelijk gezond bent, het financieel voor de wind gaat en je lekker in je vel zit. Je kunt je gedragen zoals je wilt, zonder dat je je geremd voelt.

Het dagelijkse leven is echter toch anders..... Je krijgt te maken met tegenslag, (financiële) onzekerheid, ziekte, eenzaamheid, vervreemding om maar een paar voorbeelden te noemen.

Er is maar 1 reden om dit gesprek met jezelf aan te gaan. Er is iets wat je ervan weerhoud om je blij, tevreden, liefdevol, gezien of gehoord te voelen.

In onze gesprekken onderzoeken en ontdekken we wat de oorzaak is en transformeren en integreren het inzicht waardoor je  het effect in je dagelijkse leven gaat merken. Je zult dan gaan ervaren het onderzoeken van pijn, verdriet, woede, angst je zoveel meer gaat opleveren dan je wellicht verwacht.

Ik wil van mijn klacht(en) af...

Soms is de reden inderdaad zo eenvoudig, maar het kan ook zijn dat er er behoefte is aan iets anders, iets wat soms (on)bewust speelt. 

De klachten kunnen lichamelijk zijn, maar ook te maken hebben met emoties of gedachten (of overtuigingen) over jezelf ("zo ben ik nou eenmaal') of de omgeving om je heen. Wat de gedachten of emoties ook zijn, je ervaart ze als hinderlijk en beperken je in je (dagelijkse) bezigheden of persoonlijke ontwikkeling. Vaak denkt men: 'er is iets, maar ik weet niet goed wat...'

Voorbeelden hiervan zijn niet overspoeld worden door of beter herkennen van bepaalde emoties, rustiger reageren in bepaalde situaties, duidelijker je grenzen aangeven, vrij(er) willen voelen om activiteiten te ondernemen of om onder mensen te zijn.

Zingeving

Daarnaast kan er behoefte zijn om antwoord te krijgen op de vraag 'waarom ben ik hier eigenlijk?' en 'wat is de zin van het leven?', oftewel zielsontwikkeling. Ook deze behoefte aan spiritualiteit en het antwoord op zingevingsvraagstukken vind je met regressie/reïncarnatietherapie.

Zeker als je 'vindt dat je niets waard bent' of 'ik ben geen klager', 'gewoon doorgaan', 'go with the flow' kan het een hoge drempel zijn om de stap te zetten. Daarnaast kunnen de 'angst' voor de angst ("oh wat gaat er gebeuren?") of 'wat heeft het nou voor zin om oude koeien uit de sloot te halen' en 'die pijn of dat verdriet heb ik verwerkt of ver weggestopt' redenen zijn om alles te laten zoals het is.

Een veel gehoorde belangrijke levensles is dat mensen meer spijt hebben van de dingen die ze NIET hebben gedaan dan wel.  Waarom zou je jezelf niet het voordeel van de twijfel gunnen en te onderzoeken wat het je zou kunnen opleveren in plaats van te denken 'wat het gaat kosten'...?